Sappaya-Sapasathan and the Role of Discourse and Power
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to (1) analyze the architectural design of the Parliament building in terms of discourse and symbolic meaning; (2) To study the negotiation and conflict between traditional discourse and democratic discourse that appear through the architecture of parliament and (3) To present conceptual findings on the role of architecture as a space for the construction of state power and identity. This research is qualitative research. Data were collected from document studies and in-depth interviews. Data were analyzed using Content Analysis. Analyze data in the form of text, images and audio to find the meanings, patterns and relationships hidden within the data to understand "discourse and power".
The research results found that the Sappayasaphasathan is a rhetorical component of the construction Both ethos, legends, and storytelling are discourses that have been excavated from the past in order to reproduce knowledge in the architectural space under the modern state. Discourse is also a tool of the power class to determine direction, regulate and control selection criteria. The competition model from the Traibhumi discourse has also been modified and act as a barrier between the state and citizens after use. People do not perceive the discourse as a good practice, and the spatial symbolism of the Sappayasabha is also a reinforcement of the upper power structure. And the power practices under the modern state also reflect the patterns of access to resources by class. The discourses that occur in the public space are therefore not a reflection of true intentions, but rather a disguise of the relationship of the power system.
Article Details
References
คุ้มพงศ์ หนูบรรจง. (2565). อาคารรัฐสภากับสัญลักษณ์ของระบอบประชาธิปไตยไทย. ใน อัษฎาวุธ อาสาสรรพกิจ (บ.ก.), หลากทันสมัย: สถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในประเทศไทย (น. 136–157). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ณรงค์ฤทธิ์ สุมาลี. (2563). อำนาจ สัญลักษณ์ และรัฐสภาไทย: การเมืองผ่านมโนทัศน์ของ “ความเป็นไทย”. วารสารรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 42(3), 1–34.
ชาตรี ประกิตนนทการ. (2562). การเมืองและสถาปัตยกรรม: พื้นที่ อำนาจ และความหมาย. สำนักพิมพ์มติชน.
ชาตรี ประกิตนนทการ. (2563). รัฐสภาใหม่: สถาปัตยกรรมแห่งอำนาจและความศักดิ์สิทธิ์ที่ย้อนแย้ง. มติชน.
ชาตรี ประกิตนนทการ. (2565). วัด วัง รัฐ และประชาชน: ประวัติศาสตร์การเมืองของสถาปัตยกรรมไทย. อ่าน.
นันทนี อยู่มั่งมี. (2562). พิธีกรรมรัฐกับวาทกรรมศาสนา: การผลิตความชอบธรรมในพิธีเปิดประชุมรัฐสภา. วารสารรัฐศาสตร์, 41(2), 99–122.
ปิยะพร ศรีสมพงษ์. (2563). รัฐสภาเก่ากับความทรงจำทางการเมือง. วารสารศิลปกรรมศาสตร์, 15(1), 55–73.
ฟูโกต์, มิเชล. (2558). วินัยและการลงโทษ: กำเนิดคุกสมัยใหม่ (แปลจาก Discipline and Punish). อ่าน.
มาร์กซ์, คาร์ล. (2548). ว่าด้วยโครงสร้างส่วนบนและฐานเศรษฐกิจ (แปลจาก Preface to A Contribution to the Critique of Political Economy). สมมติ.
มนัสพงษ์ สงวนวุฒิโรจนา. (2556). คติและสัญลักษณ์ในการออกแบบสถาปัตยกรรมของสัปปายะสภาสถาน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มนัสพงษ์ สงวนวุฒิโรจนา. (2563). สัปปายะสภาสถาน: แนวคิดไตรภูมิและการสื่อความหมายเชิงสถาปัตยกรรม. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิญญู วงศ์สุรวัฒน์. (2561). สัปปายะสภาสถานกับวาทกรรมอนุรักษ์นิยมร่วมสมัย. ฟ้าเดียวกัน.
เวเบอร์, แม็กซ์. (2552). เศรษฐกิจและสังคม (แปลจาก Economy and Society). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สงบ 1051. (2565a). สัปปายะสภาสถาน: สถาปัตยกรรมกับอุดมคติแห่งการเมืองแบบไทย. สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2562). สัปปายะสภาสถาน: รัฐสภาแห่งใหม่ของไทย. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
อรณัฐ ปิยะจารุวัฒน์. (2562). ไตรภูมิกับการออกแบบสถาปัตยกรรมรัฐสภาไทย. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Althusser, L. (1971). Lenin and philosophy and other essays. Monthly Review Press.
Barthes, R. (1972). Mythologies. Hill and Wang. (Original work published 1957)
Barthes, R. (1977). Image, music, text. Hill and Wang.
Bourdieu, P. (1991). Language and symbolic power. Harvard University Press.
Durkheim, E. (1995). The elementary forms of religious life. Free Press. (Original work published 1912)
Foucault, M. (1972). The archaeology of knowledge (A. M. Sheridan Smith, Trans.). Pantheon Books. (Original work published 1969)
Foucault, M. (1977). Discipline and punish: The birth of the prison (A. Sheridan, Trans.). Pantheon Books. (Original work published 1975)
Foucault, M. (1980). Power/knowledge: Selected interviews and other writings, 1972–1977 (C. Gordon, Ed.). Pantheon Books.
Foucault, M. (1986). Of other spaces. Diacritics, 16(1), 22–27.
Hall, S. (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. Sage Publications.
Harvey, D. (2001). Spaces of capital: Towards a critical geography. Routledge.
Hobbes, T. (1996). Leviathan. Cambridge University Press. (Original work published 1651)
Lefebvre, H. (1991). The production of space (D. Nicholson-Smith, Trans.). Blackwell. (Original work published 1974)
Marx, K. (1977). A contribution to the critique of political economy. Progress Publishers. (Original work published 1859)
Roth, L. M., & Sonne, W. (2020). Understanding architecture: Its elements, history, and meaning (3rd ed.). Routledge.
Roy, A. (2022). Parliament architecture and the idea of the “Circle of Democracy” in India. Journal of Architecture and Urbanism, 46(2), 123–135.
Soja, E. W. (1996). Thirdspace: Journeys to Los Angeles and other real-and-imagined places. Blackwell.
Vale, L. J. (2008). Architecture, power, and national identity (2nd ed.). Routledge.
