ผลกระทบประชากรแฝงที่มีต่อการจัดการสาธารณูปโภค กรณีศึกษานักศึกษา มหาวิทยาลัยรังสิต หมู่บ้านเมืองเอก จังหวัดปทุมธานี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์หลัก 3 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาปัญหาที่เกิดจากการเพิ่มขึ้นของประชากรแฝงในพื้นที่มหาวิทยาลัยรังสิต 2) เพื่อศึกษาผลกระทบของประชากรแฝงต่อการบริหารจัดการของเทศบาลนครรังสิต และ 3) เพื่อศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่เป็นผลกระทบจากการเข้ามาศึกษาของประชากรแฝงในมหาวิทยาลัยรังสิต การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) กลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) จำนวน 15 ท่าน ประกอบด้วย ประธานชุมชนหมู่บ้านเมืองเอก 10 ท่าน และผู้บริหารมหาวิทยาลัยรังสิต 5 ท่าน

ผลการศึกษาพบว่า การเพิ่มขึ้นของประชากรแฝง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยรังสิต ได้ก่อให้เกิด ปัญหาด้านสาธารณูปโภคพื้นฐานอย่างรุนแรง ในพื้นที่หมู่บ้านเมืองเอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหาขยะล้นถัง ความไม่เพียงพอของน้ำประปา ปัญหาไฟฟ้าตก/ดับ และความแออัดของระบบขนส่งสาธารณะ นอกจากนี้ ยังส่งผลกระทบต่อ การบริหารจัดการของเทศบาลนครรังสิต โดยตรง ทั้งในด้านภาระงานที่เพิ่มขึ้นสวนทางกับงบประมาณและกำลังคนที่ถูกจัดสรรตามข้อมูลทะเบียนราษฎรที่ไม่สะท้อนความเป็นจริง ทำให้การวางแผนพัฒนาและบริหารจัดการบริการสาธารณะขาดประสิทธิภาพ นอกจากนี้ ยังสร้างความท้าทายในการจัดเก็บรายได้ท้องถิ่นและปัญหาด้านโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งแวดล้อม เช่น ถนนชำรุดและน้ำเสีย จากปัญหาและผลกระทบที่พบ การวิจัยได้เสนอ แนวทางการแก้ไขปัญหาแบบบูรณาการ โดยเน้นความร่วมมือจากหลายภาคส่วน เทศบาลนครรังสิตควรมีนโยบายบูรณาการฐานข้อมูลประชากรที่แท้จริงเพื่อการจัดสรรงบประมาณที่แม่นยำขึ้น และนำนโยบายการบริหารจัดการแบบมีส่วนร่วมและการแบ่งปันภาระมาร่วมใช้กับมหาวิทยาลัยรังสิตและผู้ประกอบการหอพัก นอกจากนี้ ควรลงทุนขยายและปรับปรุงโครงข่ายสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน ควบคู่กับการส่งเสริมการคัดแยกขยะและการประหยัดพลังงานในกลุ่มนักศึกษา มหาวิทยาลัยรังสิตควรเข้ามามีบทบาทในการจูงใจให้นักศึกษาย้ายทะเบียนบ้านเข้ามาในพื้นที่เพื่อสะท้อนจำนวนประชากรที่แท้จริง ตลอดจนส่งเสริมความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมของชุมชน การดำเนินการตามแนวทางเหล่านี้จะช่วยบรรเทาผลกระทบ ลดภาระของเทศบาล และยกระดับคุณภาพชีวิตของทั้งประชากรดั้งเดิมและประชากรแฝงในพื้นที่ได้อย่างยั่งยืน