ความสัมพันธ์ระหว่างความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรและความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากร (2) ศึกษาระดับความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ และ (3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรกับความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอนของโรงเรียนพิชัย จำนวน 87 คน ซึ่งได้จากการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรของยามาเน (Yamane) และใช้วิธีการสุ่มแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรด้วยค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรโดยรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย = 3.76, S.D. = 0.49) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ ความต้องการการเติมเต็มศักยภาพของตนเอง รองลงมาคือ ความต้องการความรักและความเป็นเจ้าของ และความต้องการความเคารพนับถือ สำหรับระดับความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนโดยรวมอยู่ในระดับมากเช่นกัน (ค่าเฉลี่ย = 3.94, S.D. = 0.51) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ การพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง รองลงมาคือ การเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีม และการมีวิสัยทัศน์ร่วม ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์พบว่า ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรมีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับทุกด้านของความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ โดยเฉพาะด้านความต้องการการเติมเต็มศักยภาพของตนเอง ซึ่งมีความสัมพันธ์ในระดับสูงกับการพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่องและการเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีม ผลการศึกษานี้สะท้อนให้เห็นว่า การส่งเสริมความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรสามารถเป็นกลไกสำคัญในการสนับสนุนการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษาอย่างยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ทวีศักดิ์ แก้วอาษา และคณะ. (2568). การบริหารสถานศึกษาในยุคการเปลี่ยนแปลงทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์การศึกษาไทย.
ทวิวัฒน์ น้อยบุดดี, และ ศศิรดา แพงไทย. (2568). ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ในโรงเรียน. วารสารศึกษาศาสตร์, 19(1), 72–88.
ปาริชาต พรหมชนะ, และ ณัฐพล แจ้งอักษร. (2568). ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรทางการศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 18(2), 45–60.
ปราณิศา ดาราเย็น และคณะ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างบรรยากาศองค์การกับความสุขในการปฏิบัติงานของครูและบุคลากรทางการศึกษา. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 19(1), 72–85.
สิทธิศักดิ์ คงสุวรรณ. (2568). การสร้างและพัฒนานวัตกรรมทางการบริหารเพื่อยกระดับสถานศึกษาและพัฒนาคุณภาพผู้เรียนสู่สังคมแห่งการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 20(2), 101–118.
สุวนันท์ หนองหลวง, และ ทวีศักดิ์ สว่างเมฆ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างบรรยากาศองค์การในสถานศึกษากับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีต่อองค์การของครู. วารสารการศึกษาศาสตร์, 17(3), 55–70.
อลิษา ผาลิชัย, และ นพดล เจนอักษร. (2568). การพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาโดยการมีส่วนร่วมของผู้บริหาร ครู นักเรียน และผู้ปกครอง. วารสารการบริหารการศึกษา, 18(2), 45–60.
Maslow, A. H. (1954). Motivation and personality. New York: Harper & Row.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396.
Pedler, M., Burgoyne, J., & Boydell, T. (1997). The learning company: A strategy for sustainable development. London: McGraw-Hill.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York: Doubleday.
Watkins, K. E., & Marsick, V. J. (1993). Sculpting the learning organization: Lessons in the art and science of systemic change. San Francisco: Jossey-Bass.
