การพัฒนาคู่มือการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานสำหรับนิสิตปริญญาโทสาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครสวรรค์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาคู่มือการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานสำหรับนิสิตปริญญาโทสาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครสวรรค์ 2) ประเมินความสามารถในการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานของนิสิตปริญญาโทสาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครสวรรค์ และ 3) ประเมินความพึงพอใจของนิสิตปริญญาโทสาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครสวรรค์ต่อคู่มือการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน ประชากร ได้แก่ นิสิตปริญญาโทสาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครสวรรค์ ปีการศึกษา 2567 จำนวน 15 คน ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชา ปรัชญาการศึกษากับการพัฒนาหลักสูตรการจัดการเรียนรู้สังคมศึกษาและการจัดการชั้นเรียน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 ด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ คู่มือการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน แผนการจัดการเรียนการสอนประกอบการใช้คู่มือการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน แบบประเมินความสามารถในการออกแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแบบประเมินความพึงพอใจสถิติที่ใช้ ได้แก่ เครื่องมือวัดผลวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ คะแนนเฉลี่ยของคะแนนสอบก่อนเรียนและหลังเรียน ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และใช้ค่าดัชนีประสิทธิผล
ผลการวิจัย พบว่า 1) คู่มือมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด และมีประสิทธิภาพเท่ากับ 87.51/82.67 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 2) นิสิตปริญญาโทสาขาวิชาสังคมศึกษาที่เรียนโดยคู่มือการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน มีความรู้ความเข้าใจในการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานเพิ่มขึ้น คิดเป็นร้อยละ 70.37 และ 3) นิสิตปริญญาโทสาขาวิชาสังคมศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครสวรรค์มีความพึงพอใจของต่อคู่มือการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน โดยภาพรวมมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เจริญวิชญ์ สมพงษ์ธรรม และคณะ. (2553). การพัฒนาสมรรถนะการปฏิบัติงาน: สมรรถนะหลัก (Core Competency). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
เชาวฤทธิ์ จงเกษกรณ์. (2564). การจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาโดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานสำหรับห้องเรียนแบบไฮบริด ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ “วิทยาลัยสงฆ์แพร่”. ครั้งที่ 2 ของวิทยาลัยสงฆ์แพร่.
ทัณฑธร จุ้ยสวัสดิ์. (2564). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน.ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, บัณฑิตวิทยาลัย,มหาวิทยาลัยบูรพา.
ทิศนา แขมมณี. (2554). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
หัสวนัส เพ็งสันเทียะ. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐานที่มีต่อการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการวัด ประเมิน และวิจัยการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ.
พัชทิชา กุลสุวรรณ์. (2558). การพัฒนาคู่มือการจัดการเรียนการสอนเศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อมแบบบูรณาการ สำหรับนิสิตปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ใน วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 19(1): 265-276.
วุฒิศักดิ์ บุญแน่น. (2558). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้เพื่อกระตุ้นความเพียรของนักเรียนที่มีผลการเรียนต่ำโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฝ่ายมัธยม). มหาสารคาม: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฝ่ายมัธยม).
เลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานความก้าวหน้าการจัดการเรียนรู้ ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปี 2561-2562. กรุงเทพฯ: สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ไพบูลย์ ลิ้มมณี. (2558). การพัฒนาคู่มือการจัดการเรียนรู้รายวิชา การถ่ายภาพสิ่งแวดล้อมศึกษาสำหรับนิสิตระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Bubpamas, S., & Songserm, U. (2024). Teacher competency development through phenomenological learning. Journal of Educational Studies, 18(2), 45–60.
Chaiwon, P., & Nugultham, S. (2021). Phenomenologically-based integrated learning to promote higher-order thinking skills. Journal of Educational Studies, 15(1), 23–37.
Chantem, S. (2022). Hybrid Learning with the innovation of teaching accounting subjects in the 21st century. 21: Case studies of the University of the Thai Chamber of Commerce. Retrieved December 8, 2022 from https://bit.ly/3nyjaw3/. (In Thai)
Chotchuang, R., Somchai, T., & Kittipong, N. (2025). Development of active learning management using 21st-century creative thinking concepts. Journal of Educational Research, 20(1), 75–92.
Insan, M. (2025). Application of artificial intelligence combined with phenomenological learning. Journal of Educational Technology and Innovation, 12(1), 101–118.
Jongyung, K. (2025). Phenomenon-based learning: Integrating interdisciplinary knowledge in modern classrooms. International Journal of Educational Innovation, 9(1), 33–48.
Kongrat, S. (2024). The effect of phenomenon-based learning management on student achievement and satisfaction. University Journal of Educational Studies, 17(3), 89–105.
Manowaluilou, P., Srisawat, K., & Thamma, R. (2022). Teacher competency development based on constructivist learning concept. Journal of Educational Research, 14(2), 55–70.
Niyomphon, T., Wattanakul, P., & Rattanachai, S. (2023). Phenomena-based learning management to develop analytical thinking skills. Journal of Educational Research and Development, 19(2), 112–128.
Pibool, S., & Suthasinobol, T. (2021). Educational reform in Finland and its application in Thailand. Journal of Educational Policy, 10(1), 1–15.
Randall, V. A., & Thornton, N. A. (2001). Do androgens influence hair growth by altering the paracrine factors secreted by dermal papilla cells? in Eur J Dermatol, 11(4): 315-20.
Richard M. (1990). Management: Theory, Process and Practice. 5thed. New York: Harcourt Brace Jovanorich.
