ฝึกสติให้เกิดปัญญา

Main Article Content

พระชัยกร ปภากโร คุปตะนิสากร
พระครูสุธีสารบัณฑิต

บทคัดย่อ

บทวิจารณ์หนังสือ “ฝึกสติให้เกิดปัญญา” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการนำเสนอหลักธรรมและแนวทางฝึกสติที่พระวิโมกข์ เมธิโน ถ่ายทอดไว้ในลักษณะเข้าใจง่ายและประยุกต์ใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน หนังสือเล่มนี้เสนอความหมายของสติ การรู้เท่าทันกายและใจ การทำงานของจิต และกระบวนการภาวนาในลำดับขั้นอย่างชัดเจน พร้อมทั้งเชื่อมโยงประสบการณ์ภาวนาของผู้เขียนกับกิจวัตรที่ทุกคนทำได้ เช่น การกิน การเดิน การพูด และการทำงาน ทำให้ผู้อ่านเห็นว่าสติไม่ใช่เรื่องซับซ้อนหรือไกลตัว แต่เป็นทักษะชีวิตที่สามารถฝึกได้ทุกเวลา


ผู้วิจารณ์เห็นว่า จุดเด่นของหนังสืออยู่ที่การนำเสนอเนื้อหาเชิงธรรมะร่วมสมัย โดยใช้ภาษาธรรมดา กระชับ และเสริมด้วยภาพประกอบสีสันสดใส ช่วยให้ผู้อ่านเข้าถึงสาระลึกซึ้งได้อย่างเป็นธรรมชาติ นอกจากนี้ หนังสือยังมีคุณค่าทางวิชาการในฐานะเอกสารประกอบการเรียนรู้ด้านพุทธจิตวิทยา การปฏิบัติภาวนา และการพัฒนาคุณภาพชีวิต เนื่องจากสอดคล้องกับแนวทางฝึกสติในสังคมปัจจุบันที่ผู้คนต้องเผชิญความเครียดและความเร่งรีบอย่างต่อเนื่อง โดยรวม หนังสือเล่มนี้เป็นสื่อธรรมะที่มีทั้งความเรียบง่าย ความลึกซึ้ง และการประยุกต์ใช้ได้จริง ช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจหลักการเจริญสติตามแนวพระพุทธศาสนาเถรวาท และกระตุ้นให้เห็นความสำคัญของการรู้ตัวในทุกขณะ ซึ่งเป็นพื้นฐานของปัญญาและการดำเนินชีวิตอย่างสงบเย็น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คุปตะนิสากร พ., & พระครูสุธีสารบัณฑิต. (2026). ฝึกสติให้เกิดปัญญา. Journal of Dhamma for Life, 32(3), 444–455. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/dhammalife/article/view/6526
ประเภทบทความ
บทวิจารณ์หนังสือ

เอกสารอ้างอิง

กิตติพงษ์ ถิ่นศรี, & สมเดช นามเกตุ. (2566). สติและสมาธิที่ถูกต้อง. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 4(2566), 396–411.

ชยสาโร ภิกขุ. (2561). เจริญสติ เจริญปัญญา. มูลนิธิปัญญาประทีป.

ปยุตฺโต, ป. อ. (2540). พุทธธรรม (ฉบับปรับปรุง). มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พระไพศาล วิสาโล. (2560). รู้ตื่นและเบิกบาน. เครือข่ายพุทธิกา.

พระวิโมกข์ เมธิโน. (2559). ฝึกสติให้เกิดปัญญา. อมรินทร์ธรรมะ.

พุทธทาสภิกขุ. (2537). ธรรมะคือธรรมชาติ. ธรรมสภา.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2540). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

แม่ชีวิไลพร ขอนพันธ์, ภารดี พูลประภาเอี่ยมเจริญ, ชญานันท์ อัศวธรรมนนท์, & พลสรรค์ สิริเดชนนท์. (2567). แนวคิดและหลักการการพัฒนาจิตและปัญญาตามแนวสติปัฏฐาน 4. พระพุทธศาสนากับปัญญาประดิษฐ์, 1(1), 91–103.

Aphichando P.S.E. (2023). Mindfulness, Wisdom and Life Development: The Relationship Between Buddhism and Humanity. Journal of Life Studies, 1(1), 40–57.

Kabat-Zinn, J. (2003). Mindfulness-based interventions in context: Past, present, and future. Clinical Psychology: Science and Practice, 10(2), 144–156. https://doi.org/10.109 3/clipsy.bpg016