สมการโครงสร้างเชิงเส้นของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจจ้างงานผู้พิการ ทางสายตาในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับความคิดเห็นขององค์กรต่อรูปแบบการจัดการองค์การยุคใหม่ ความเข้าถึงได้และสิ่งอำนวยความสะดวกในที่ทำงาน การรับรู้ของพนักงานผู้พิการทางสายตา และการตัดสินใจจ้างงานผู้พิการทางสายตาในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล (2) ตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของตัวแปรแฝงดังกล่าวด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory Factor Analysis: CFA) (3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุและอิทธิพลเชิงเส้นทางระหว่างตัวแปร โดยมีการรับรู้ของพนักงานผู้พิการทางสายตาเป็นตัวแปรส่งผ่าน และ (4) เสนอข้อเสนอเชิงนโยบายและแนวปฏิบัติเพื่อส่งเสริมการจ้างงานผู้พิการทางสายตาอย่างยั่งยืน การวิจัยใช้ระเบียบวิธีเชิงปริมาณ โดยกลุ่มตัวอย่างคือผู้บริหารหรือบุคลากรฝ่ายทรัพยากรมนุษย์ที่มีอำนาจตัดสินใจด้านการจ้างงานในองค์กรภาคเอกชน จำนวน 350 คน คัดเลือกด้วยวิธีการสุ่มแบบมีขั้นตอน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับที่ผ่านการตรวจสอบความตรงและความเชื่อมั่น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา (ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ CFA และการวิเคราะห์สมการโครงสร้างเชิงเส้น (Structural Equation Modeling: SEM)
ผลการวิจัยพบว่า (1) กลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นต่อทุกตัวแปรอยู่ในระดับมาก สะท้อนถึงความตระหนักขององค์กรต่อการบริหารจัดการที่ครอบคลุมและสนับสนุนการจ้างงานผู้พิการ (2) โมเดลการวัดมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับดี โดยค่าน้ำหนักองค์ประกอบและดัชนีความกลมกลืนของโมเดลอยู่ในเกณฑ์ยอมรับได้ (3) รูปแบบการจัดการองค์การยุคใหม่และความเข้าถึงได้ในที่ทำงานมีอิทธิพลทางตรงต่อการรับรู้ของพนักงานผู้พิการทางสายตา และมีอิทธิพลทางอ้อมต่อการตัดสินใจจ้างงานผ่านตัวแปรส่งผ่านดังกล่าวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยการรับรู้ของพนักงานผู้พิการมีอิทธิพลทางตรงสูงสุดต่อการตัดสินใจจ้างงาน และ (4) ข้อเสนอเชิงนโยบายควรบูรณาการใน 3 ระดับ ได้แก่ ระดับมหภาค (การกำหนดนโยบายภาครัฐ) ระดับองค์กร (การพัฒนาระบบบริหารจัดการและเทคโนโลยีที่เข้าถึงได้) และระดับปัจเจกบุคคล (การเสริมสร้างความเชื่อมั่นในตนเองและโอกาสความก้าวหน้าในอาชีพ) เพื่อขับเคลื่อนการจ้างงานผู้พิการทางสายตาอย่างยั่งยืนในบริบทเมืองใหญ่
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้พิการ. (2565). แนวทางการจัดสภาพแวดล้อมสำหรับผู้พิการในองค์กร. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้พิการ.
ชณิษฐา กำเหนิด. (2566). แนวทางการจัดการเพื่อการทำงานแบบผสมผสานที่มีประสิทธิภาพ. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชนินทร์, พ., พุ่มบัณฑิต, ก., & กรธวัฒน์, ส. (2563). ผลของสวัสดิการและการสนับสนุนต่อความมั่นคงในการทำงานของผู้พิการ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.
ชนินทร์ พุ่มบัณฑิต และ กรธวัฒน์ สกลคฤหเดช. (2563). รูปแบบการจ้างงานและสวัสดิการของผู้พิการในประเทศไทย. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, 15(1).
ธีรพงศ์ สุขเจริญ. (2567) แนวทางการจัดการองค์การยุคใหม่: ความยืดหยุ่นและการปรับตัวขององค์กร. วารสารการบริหารจัดการสมัยใหม่, 10(1), 15–33.
ปิยะรัตน์ เทียงปา. (2563). การติดตามการจ้างงานผู้พิการในสถานประกอบการ: กรณีศึกษาผู้พิการในสถานคุ้มครองและพัฒนา ผู้พิการบ้านนนทภูมิจังหวัดนนทบุรี. สารนิพนธ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปาณิสรา บารมีสกุลชัย. (2556). โอกาสในการจ้างงานและงานที่มีคุณค่าของผู้พิการทางการเห็น. (สารนิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาพัฒนาแรงงานและสวัสดิการ). มหาวิทยาลัยสยาม.
พัณณิดา พันธุนะ. (2565). การจ้างงานผู้พิการทางสายตา โอกาสและความท้าทาย (การค้นคว้าอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุพจน์ โพธิ์เฉลิม. (2563). การศึกษาการเข้าถึงการให้บริการสาธารณะของผู้พิการในองค์การบริหารส่วนตำบลชายนา. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
สุวิมล วงษา. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตในการทำงานของผู้พิการทางการเคลื่อนไหว ที่ปฏิบัติงานในหน่วยงานภาคเอกชน. มหาวิทยาลัยมหิดล.
สันติพงศ์ เมืองคลี่. (2565). แนวคิดการจัดการองค์การสมัยใหม่และการปรับตัวต่อยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารธุรกิจสมัยใหม่, 12(2), 77-91.
วิชิต อู่อ้น. (2550). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิพัฒน์, ก. (2562). การจ้างงานผู้พิการ: ปัจจัยและอุปสรรคในบริบทองค์กรไทย. วารสารวิจัยสังคมศาสตร์, 8(1), 77–95.
วิพัฒน์ กิจวิไล. (2562). การศึกษาสถานการณ์การจ้างงานผู้พิการในประเทศไทยและเปรียบเทียบกับมาตรฐานสากล. วารสารสังคมศาสตร์บูรณาการ, 7(1), 89–105.
วายุ จิตอารีย์. (2567). ทฤษฎีการรับรู้การสนับสนุนจากองค์การ ในการพัฒนาบุคลากรพิการ. วารสารจิตวิทยาไทย, 39(2), 66–82.
พรพรรณ มีสุข. (2568). เทคโนโลยีช่วยการเข้าถึงสำหรับผู้พิการทางสายตาในงานบริการ. วารสารนวัตกรรมและความหลากหลาย, 10(1), 94–110.
เอื้องฟ้า ขนอม. (2564). การพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้พิการภายใต้นโยบายการจ้างงานผู้พิการในองค์กร. วิทยานิพนธ์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
อังสนา ธนัญชัย. (2563). การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพสำหรับผู้พิการทางการมองเห็น. วิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211.
Armstrong, M. (2023). Armstrong's handbook of strategic human resource management. Kogan Page.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York, NY: W.H. Freeman.
Barnes, C., & Mercer, G. (2024). Employment ecosystem and inclusive-oriented management: Strategies for sustainable disability employment. London, UK: Routledge.
Bhaskar, A., Baruch, Y., & Gupta, R. (2023). Organizational support mechanisms for employees with disabilities. Journal of Business and Psychology, 38(4), 875–893.
Bhaskar, A.U., Baruch, Y., & Gupta, S. (2023). Drivers of career success among the visually impaired: Improving career inclusivity and sustainability in a career ecosystem. Work, Employment and Society, 37(7), 1237-1256.
Boeckmann, M., Ingram, T., & Doren, B. (2023). Employer perceptions and structural readiness for hiring people with disabilities. Disability & Employment Journal, 12(1), 45–62.
Boxall, P., & Purcell, J. (2022). Strategy and human resource management (5th ed.). Oxford University Press.
Castle, C. L. (2024). Attitudes of employers towards people with visual impairment: a scoping review. Frontiers in Rehabilitation Sciences, 5, 1383984.
Crudden, A., et al. (2024). Individual and organizational factors affecting sustainable employment of persons with disabilities. International Journal of Disability Management, 11(2), 101–120.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate Data Analysis (8th ed.). Cengage Learning.
ILO. (2021). Decent work and the sustainable development goals: A global perspective. International Labour Organization.
Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). New York, NY: Guilford Press.
Moh’d, S., Gregory, A., Barroca, L., & Sharp, D. (2024). Agile human resource management in inclusive workplaces. Human Resource Management Review, 34(1), 100874.
Nilsson, K., Boman, U., & Lindberg, E. (2021). General self-efficacy in individuals with visual impairment compared with the general population. Disability and Rehabilitation, 43(14), 1929-1936.
Oliver, M. (1996). Understanding disability: From theory to practice. Basingstoke, UK: Macmillan.
Ogedengbe, T.O., Sukhai, M., & Wittich, W. (2024). Towards identifying gaps in employment integration of people living with vision impairment: A scoping review. British Journal of Visual Impairment, 42(1), 1–18.
Story, M. F. (2011). Universal design principles in practice. Assistive Technology, 23(4), 205–213.
Taherdoost, H. (2022). Validity and Reliability of Questionnaires: How to Test the Validation of a Questionnaire/Survey in Research. International Journal of Academic Research in Management, 11(1), 1–16.
UNDP Thailand. (2023). Promoting decent work and inclusion for persons with disabilities. United Nations Development Programme.
Wickham, M. D. (2023). Addressing the Diversity Paradox: A Resource‐Based View of Diversity, Equity, and Inclusion (DEI). Journal of Organizational Behavior, 44(3), 233-245.
Yusoff, M. S. B. (2019). ABC of Content Validation and Index of Item-Objective Congruence (IOC). Education in Medicine Journal, 11(2), 49–54.
