พุทธปรัชญาเถรวาทที่ปรากฏในวรรณกรรมประเภทนิราศของสุนทรภู่ ที่มีอิทธิพลต่อสังคมไทย

Main Article Content

ธัญลักษมณ์ อารยตานนท์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาวรรณกรรมประเภทนิราศของสุนทรภู่ (2) ศึกษาพุทธปรัชญาเถรวาทที่ปรากฏในวรรณกรรมประเภทนิราศของสุนทรภู่และอิทธิพลที่มีต่อสังคมไทย (3) วิเคราะห์สารัตถะของพุทธปรัชญาเถรวาทที่สะท้อนผ่านวรรณกรรมประเภทนิราศของสุนทรภู่ และ (4) นำเสนอองค์ความรู้เกี่ยวกับการประยุกต์ใช้พุทธปรัชญาเถรวาทจากวรรณกรรมเพื่อการพัฒนาสังคมไทย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การวิจัยเอกสาร ร่วมกับการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูป/คน ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านวรรณคดีไทย พระพุทธศาสนา และพุทธปรัชญา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสารและแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ตรวจสอบความน่าเชื่อถือของข้อมูลด้วยการตรวจสอบแบบสามเส้า และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และการสังเคราะห์เชิงตีความ


ผลการวิจัยพบว่า วรรณกรรมประเภทนิราศของสุนทรภู่ ได้แก่ นิราศเมืองแกลง นิราศพระบาท และ นิราศอิเหนา มิได้มีคุณค่าเพียงในฐานะวรรณศิลป์ หากยังทำหน้าที่เป็นบันทึกทางสังคมและวัฒนธรรมที่สะท้อนโลกทัศน์ทางพระพุทธศาสนาอย่างลุ่มลึก หลักพุทธปรัชญาเถรวาทที่ปรากฏเด่นชัด ได้แก่ พรหมวิหาร 4           ซึ่งส่งเสริมความเมตตา ความเอื้ออาทร และการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ไตรลักษณ์ ซึ่งชี้ให้เห็นความไม่เที่ยง                 ความเป็นทุกข์ และความไม่มีตัวตนอันนำไปสู่การปล่อยวาง และกามคุณ 5 ซึ่งสะท้อนการรู้เท่าทันความยึดติดในอารมณ์และประสาทสัมผัส โดยอธิบายผ่านมิติของอัสสาทะ อาทีนพ และนิสสรณะ องค์ความรู้ที่ได้จากการสังเคราะห์นำไปสู่การพัฒนา “CDP Model” ซึ่งประกอบด้วย 3 มิติ ได้แก่ (การสร้างสังคมคุณธรรม)                   (การพัฒนาจิตใจตามหลักพุทธปรัชญา) และ (การส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านวรรณกรรม) โดยเป็นกรอบแนวคิดที่สามารถประยุกต์ใช้ในการบูรณาการวรรณกรรมกับหลักพุทธปรัชญาเพื่อพัฒนาคุณธรรม การศึกษา และความเข้มแข็งของสังคมไทยอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อารยตานนท์ ธ. (2026). พุทธปรัชญาเถรวาทที่ปรากฏในวรรณกรรมประเภทนิราศของสุนทรภู่ ที่มีอิทธิพลต่อสังคมไทย. Journal of Dhamma for Life, 32(4), 326–342. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/dhammalife/article/view/6957
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระแสร์ มาลยาภรณ์, และชุดา จิตพิทักษ์. (2528). มนุษย์กับวรรณกรรม. โอเดียนสโตร์.

กุหลาบ มัลลิกมาส. (2517). วรรณกรรมไทย. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

จำนงค์ อดิวัฒนสิทธิ์. (2562). ปรัชญาทางสังคมแห่งพระพุทธศาสนา. หจก.นิติธรรมการพิมพ์.

ฉวีวรรณ คูหาภินันทน์. (2545). วรรณกรรมสำหรับเด็ก (พิมพ์ครั้งที่ 2). บูรพาสาส์น.

ฉ่ำ ทองคำวรรณ. (2514). คำอ่านศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมหาราช: ศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 1. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ฉ่ำ ทองคำวรรณ. (2514). วรรณคดีไทยสมัยสุโขทัย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย.

นิพนธ์ สุขสวัสดิ์. (2526). วรรณกรรมกับสังคมไทย. สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.

นิพนธ์ สุขสวัสดิ์. (2526). วรรณคดีเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา. โครงการตำรา มศว. พิษณุโลก.

บุญมี แท่นแก้ว. (2543). ปรัชญากับศาสนา. โอเดียนสโตร์.

พระสมพงษ์ วชิรเมธี (ฝั้นแต๋). (2556). ศึกษาวิเคราะห์หลักพุทธธรรมที่ปรากฏในวรรณกรรมค่าวซอล้านนา เรื่องจั๋นต๊ะฆา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระอธิการสำอางค์ สุภาจารโร (พันดา). (2550). ศึกษาวิเคราะห์ความเชื่อเรื่องเปรตตามหลักพุทธปรัชญาเถรวาทในวรรณกรรมไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.

สุภามาศ โพธิ์ทอง. (2553). การศึกษาวิเคราะห์อิทธิพลและคุณค่าของบุพเพสันนิวาสที่ปรากฏในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาทและสังคมไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุวนีย์ มกราพันธุ์. (2525). วรรณกรรมไทยกับพระพุทธศาสนา. สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.