แรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน ของข้าราชการตำรวจในสังกัดสถานีตำรวจนครบาลดอนเมือง

Main Article Content

ศิรประภา กุเวฬรัตน์
ชนิดา จิตตรุทธะ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับของแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการตำรวจในสังกัดสถานีตำรวจนครบาลดอนเมือง 2) ศึกษาระดับของประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของข้าราชการตำรวจในสังกัดสถานีตำรวจนครบาลดอนเมือง และ 3) ศึกษาปัจจัยแรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของข้าราชการตำรวจ ในสังกัดสถานีตำรวจนครบาลดอนเมือง ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ                    กลุ่มตัวอย่างคือ ข้าราชการตำรวจในสังกัดสถานีตำรวจนครบาลดอนเมือง จำนวน 146 คน โดยใช้สูตรของ Cochran และสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ด้วยค่าความถี่            ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ 


ผลการวิจัยพบว่า 1) แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการตำรวจในสังกัดสถานีตำรวจนครบาล              ดอนเมือง ทั้ง 5 ปัจจัย ในภาพรวมทั้ง 5 ด้าน อยู่ในระดับมาก ( = 3.98, S.D. = 0.952)  โดยด้านความสำเร็จในการทำงาน มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ ด้านความรับผิดชอบ ด้านลักษณะของงาน และด้านการได้รับการยอมรับนับถือ และด้านความก้าวหน้า ตามลำดับ 2) ประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของข้าราชการตำรวจในสังกัดสถานีตำรวจนครบาลดอนเมือง ในภาพรวมทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก ( = 3.95, S.D. = 0.712)  โดยด้านคุณภาพงาน มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ได้แก่ ด้านการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า ด้านเวลาในการปฏิบัติงาน และด้านปริมาณงาน ตามลำดับ และ 3) แรงจูงใจในการปฏิบัติงาน 3 ด้าน ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของข้าราชการตำรวจในสังกัดสถานีตำรวจนครบาลดอนเมือง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 79.50 ( R2 = 0.795) มีความคลาดเคลื่อนในการพยากรณ์ 0.32854  ข้อค้นพบจากงานวิจัยนี้สะท้อนว่า ผู้บริหารสถานีตำรวจให้ความสำคัญกับการเสริมสร้างแรงจูงใจ โดยเฉพาะการส่งเสริมความสำเร็จในการทำงาน การเพิ่มความรับผิดชอบอย่างเหมาะสม และการสร้างโอกาสความก้าวหน้าในสายอาชีพ ย่อมมีแนวโน้มที่จะยกระดับประสิทธิผลในการปฏิบัติงานทั้งด้านคุณภาพ ปริมาณ เวลา และความคุ้มค่าของทรัพยากร ได้อย่างยั่งยืนและมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กุเวฬรัตน์ ศ., & จิตตรุทธะ ช. (2026). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงาน ของข้าราชการตำรวจในสังกัดสถานีตำรวจนครบาลดอนเมือง. Journal of Dhamma for Life, 32(4), 387–402. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/dhammalife/article/view/6988
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กัตติกมาส กิ่งแก้ว และกมลวรรณ วรรณธนัง. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 10(2), 69–81.

จินต์วรา ศรีมูล, ศิริกานดา แหยมคง และชัชชัย สุจริต. (2568). แรงจูงใจและสมรรถนะในการปฏิบัติงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากร สำนักพัฒนาแหล่งน้ำขนาดใหญ่ กรมชลประทาน. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 5(3), 1337-1350.

เจษฎา นกน้อย. (2560). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

ธัญญารัตน์ สาลิกา. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของผู้ปฏิบัติงานด้านการเงินการคลัง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.

ปริณดา ปันหล้า, อัศนีย์ ณ น่าน และศศิชา วงศ์ไชย. (2566). ปัจจัยแรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงาน ของบุคลากรในสำนักงานอัยการภาค 5. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 143–156.

ปรีดา พรหมมายน, ศุภฤกษ์ ธาราพิทักษ์วงศ์, ภัทรานิษฐ์กิตติ์ธิตินันท์, สุดารัตน์ แสงแก้ว และพิชาภพ พันธุ์แพ. (2567). อิทธิพลของแรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในทางานของพนักงานองค์การมหาชนในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย. 19(70), 80-91.

ศศิ เมธีคชเดช และกิติยา ทัศนะบรรจง. (2568). ผลกระทบของแรงจูงใจ ความผูกพันต่อองค์กร และพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรที่มีต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทฤผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ในนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ชลบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. 11(3), 177-194.

สำนักงานเขตดอนเมือง. (2568). ฐานข้อมูลทรัพยากรท้องถิ่นพื้นที่เขตดอนเมือง. สืบค้นเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2568 จาก https://webportal.bangkok.go.th/donmueang.

สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: สำนักงานตำรวจแห่งชาติ.

อนิวัช แก้วจำนงค์. (2560). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: นำศิลป์โฆษณา.

Armstrong, M. (2020). A handbook of human resource management practice (15th ed.). Kogan Page.

Chemers, M.M., & Ayman. R. (1985). Leadership Orientation as a Moderator of the Relationship between Job Performance and Job Satisfaction of Mexican Managers. Personality and Social Psychology Bulletin, 4, 359-367.

Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York: John Wilay &

Sons.

Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The "what" and "why" of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11(4), 227–268.

Herzberg, F., Mausner. B., & Synderman, B. B. (1989). The Motivation to Work. New York: John Wiley and Sons, Inc.

Latham, G. P., & Pinder, C. C. (2005). Work motivation theory and research at the dawn of the twenty-first century. Annual Review of Psychology, 56, 485–516.

Peterson, E. and Plowman, E.G. (1989). Business organization and management. Homewood, llinois: Richard D. Irwin.

Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2019). Organizational behavior (18th ed.). Pearson.

Streiner, D., & Norman, G. (1995). Health Measurement Scales: A Practical Guide to Their Development and Use (2nd ed.). Oxford: Oxford University Press.