Guidelines for Enhancing the Efficiency of Personnel Management in Schools under the Secondary Educational Service Area Office Phichit
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to 1) examine the current conditions and development approaches for improving the efficiency of human resource management in schools under the Secondary Educational Service Area Office 41 in Phichit Province, 2) analyze the appropriateness level of various approaches to improving human resource management efficiency, and 3) propose policy recommendations and development guidelines to strengthen the effectiveness of human resource management in schools. This research employed a survey research design. The sample consisted of school administrators and teachers working in schools under the Secondary Educational Service Area Office 41 in Phichit Province. A total of 284 participants were selected using simple random sampling, with the sample size determined based on the Krejcie and Morgan table. The research instrument was a structured questionnaire focusing on approaches to improving the efficiency of human resource management in schools. Data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, along with content analysis for qualitative data.
The findings revealed that, overall, the proposed approaches for improving human resource management efficiency in schools were rated at a high level. Among the dimensions examined, adaptive administration in response to change received the highest mean score, followed by practical implementation, participatory processes, and decentralization, respectively. Furthermore, the study proposes several policy and development recommendations, including promoting the use of information technology and digital platforms, such as websites and online media, to support learning and human resource management processes. Additionally, establishing participatory management systems and strengthening collaborative networks among educational personnel are essential strategies to enhance professional capacity and organizational effectiveness. These approaches are expected to support educational institutions in adapting to contemporary educational challenges and improving administrative performance in alignment with the demands of 21st-century education.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: องค์กรรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
จารวี วงค์ใหญ่, พูนชัย ยาวิราช, และ ไพรภร รัตนชูวงศ์. (2025). การศึกษาอิสระ: กลยุทธ์การบริหารทรัพยากรบุคคลในสถานศึกษาของโรงเรียนศูนย์พัฒนาคุณภาพการศึกษาท่าตอน ศูนย์ที่ 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหาร การศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 7(1), 220–236.
ชรินทร์ทิพย์ ธาดานิธิภิญโญ และธดา สิทธิ์ธาดา. (2567). แนวทางการพัฒนาการบริหารองค์กรแห่งการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 2. วารสารกาบริหาร การปกครอง และนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(2), 153–168.
ชริน รัตน์ดาวษา, ชารี มณีศรี, & สมหมาย สร้อยนาคพงษ์. (2568). การบริหารงานบุคคลของโรงเรียนในศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษานากลาง 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 3(1), 15–25.
ดาราวรรณ สุขคันธรักษ์ และประเสริฐ อินทร์รักษ์. (2557). “ยุทธศาสตร์การขับเคลื่อนการบริหารงานวิชาการ ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สู่ประชาคมอาเซียน.” วารสาร Veridian E-Journal กลุ่มมนุษย์ศาสตร์ และสังคมศาสตร์. Vol.7 No. 1 (January – April 2014): 229 – 244.
ณัชพล เอี่ยมสอาด. (2568). แนวทางการพัฒนางานบริหารบุคคลของสถานศึกษายุคดิจิทัล กลุ่มโคะบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 11(2), 654–666.
ทวี มณีสาย และ ชัยสมร ทนทาน. (2563). การบริหารงานคุณภาพในองค์กร. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ จำกัด.
พรชัย เจดามานและคณะ. (2559). ยุทธศาสตร์การพัฒนาเพื่อการบริหารจัดการสู่การเปลี่ยนผ่านศตวรรษที่ 21 : ไทยแลนด์ 4.0. บทความจากวารสารหลักสูตรและการเรียนการสอนคณะคุรุศาสตร์ [ปีที่ 2/1,กรกฎาคม, 2559]. มหาสารคาม:มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ริษฏา บุญช่วย, เบญจพร ชนะกุล, และ อโนทัย ประสาน. (2025). การบริหารงานบุคคลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(1), 76–88.
สุธินี ฤกษ์ขํา. (2565). การบริหารงานบุคคลที่มีประสิทธิภาพและผลกระทบต่อการจัดการทรัพยากรมนุษย์.กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิทย์ เมษินทรีย์ และคณะ. (2556). วิจัยเรื่องการกำหนดแนวทางการพัฒนาการศึกษาไทยกับการเตรียมความพร้อมสู่ศตวรรษที่ 21.บัณฑิตบริหารธุรกิจ ศศินทร์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
