แนวทางพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41 จังหวัดพิจิตร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพทั่วไปและแนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41 จังหวัดพิจิตร 2) วิเคราะห์ระดับความเหมาะสมของแนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลในด้านต่าง ๆ และ 3) นำเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายและแนวทางการพัฒนาเพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพในการบริหารงานบุคคลของโรงเรียน การวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41 จังหวัดพิจิตร จำนวน 284 คน ซึ่งได้มาจากการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie และ Morgan และใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร่วมกับการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า โดยภาพรวมแนวทางการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารงานบุคคลในโรงเรียนอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ การบริหารที่ก้าวทันต่อการเปลี่ยนแปลง รองลงมา ได้แก่ ด้านการนำไปสู่การปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม ด้านกระบวนการมีส่วนร่วม และด้านการกระจายอำนาจตามลำดับ นอกจากนี้ ผลการศึกษาเสนอแนวทางการพัฒนาเชิงนโยบายที่สำคัญ ได้แก่ การส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและแพลตฟอร์มดิจิทัล เช่น เว็บไซต์และสื่อออนไลน์ เพื่อสนับสนุนการเรียนรู้และการบริหารงานบุคคล การพัฒนาระบบการทำงานแบบมีส่วนร่วมและการสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างบุคลากรในองค์กร ตลอดจนการเสริมสร้างศักยภาพบุคลากรให้สามารถปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงทางการศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ อันจะนำไปสู่การยกระดับคุณภาพการบริหารสถานศึกษาให้สอดคล้องกับบริบทของการศึกษาในศตวรรษที่ 21
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: องค์กรรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
จารวี วงค์ใหญ่, พูนชัย ยาวิราช, และ ไพรภร รัตนชูวงศ์. (2025). การศึกษาอิสระ: กลยุทธ์การบริหารทรัพยากรบุคคลในสถานศึกษาของโรงเรียนศูนย์พัฒนาคุณภาพการศึกษาท่าตอน ศูนย์ที่ 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 3. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหาร การศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 7(1), 220–236.
ชรินทร์ทิพย์ ธาดานิธิภิญโญ และธดา สิทธิ์ธาดา. (2567). แนวทางการพัฒนาการบริหารองค์กรแห่งการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 2. วารสารกาบริหาร การปกครอง และนวัตกรรมท้องถิ่น, 8(2), 153–168.
ชริน รัตน์ดาวษา, ชารี มณีศรี, & สมหมาย สร้อยนาคพงษ์. (2568). การบริหารงานบุคคลของโรงเรียนในศูนย์เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษานากลาง 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 2. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 3(1), 15–25.
ดาราวรรณ สุขคันธรักษ์ และประเสริฐ อินทร์รักษ์. (2557). “ยุทธศาสตร์การขับเคลื่อนการบริหารงานวิชาการ ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สู่ประชาคมอาเซียน.” วารสาร Veridian E-Journal กลุ่มมนุษย์ศาสตร์ และสังคมศาสตร์. Vol.7 No. 1 (January – April 2014): 229 – 244.
ณัชพล เอี่ยมสอาด. (2568). แนวทางการพัฒนางานบริหารบุคคลของสถานศึกษายุคดิจิทัล กลุ่มโคะบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 11(2), 654–666.
ทวี มณีสาย และ ชัยสมร ทนทาน. (2563). การบริหารงานคุณภาพในองค์กร. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ จำกัด.
พรชัย เจดามานและคณะ. (2559). ยุทธศาสตร์การพัฒนาเพื่อการบริหารจัดการสู่การเปลี่ยนผ่านศตวรรษที่ 21 : ไทยแลนด์ 4.0. บทความจากวารสารหลักสูตรและการเรียนการสอนคณะคุรุศาสตร์ [ปีที่ 2/1,กรกฎาคม, 2559]. มหาสารคาม:มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ริษฏา บุญช่วย, เบญจพร ชนะกุล, และ อโนทัย ประสาน. (2025). การบริหารงานบุคคลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(1), 76–88.
สุธินี ฤกษ์ขํา. (2565). การบริหารงานบุคคลที่มีประสิทธิภาพและผลกระทบต่อการจัดการทรัพยากรมนุษย์.กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิทย์ เมษินทรีย์ และคณะ. (2556). วิจัยเรื่องการกำหนดแนวทางการพัฒนาการศึกษาไทยกับการเตรียมความพร้อมสู่ศตวรรษที่ 21.บัณฑิตบริหารธุรกิจ ศศินทร์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
