พฤติกรรมเบี่ยงเบนของเด็กและเยาวชนที่กระทำความผิดทางอาญา

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องพฤติกรรมเบี่ยงเบนของเด็กและเยาวชนที่กระทำความผิดทางอาญา มีวัตถุประสงค์เพื่อ      (1) ศึกษาลักษณะและรูปแบบการกระทำความผิดของเด็กและเยาวชน และ (2) วิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเกิดพฤติกรรมเบี่ยงเบนในกลุ่มดังกล่าว การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research)         ใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่มกับเด็กและเยาวชนผู้กระทำความผิด นักจิตวิทยา และผู้ให้คำปรึกษาประจำศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดสมุทรสาคร กลุ่มตัวอย่างได้จากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยใช้เครื่องมือคือแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) เพื่อสังเคราะห์สาระสำคัญและตีความเชิงอธิบาย

ผลการวิจัยพบว่า การเกิดพฤติกรรมเบี่ยงเบนของเด็กและเยาวชนมีความสัมพันธ์กับปัจจัยสำคัญ 3 ด้าน ได้แก่ (1) ปัจจัยทางกายภาพ เช่น ครอบครัวแตกแยก การเลี้ยงดูที่ขาดการเอาใจใส่ ความยากจน และการหลุดจากระบบการศึกษา ซึ่งส่งผลให้เกิดการกระทำผิดเกี่ยวกับชีวิต ร่างกาย ยาเสพติด และเพศ (2) ปัจจัยทางจิตสังคม ได้แก่ ความคึกคะนอง ความต้องการการยอมรับจากกลุ่มเพื่อน การคบหากลุ่มเสี่ยง และการถูกตีตราทางสังคม และ (3) ปัจจัยทางสังคม เช่น ความอ่อนแอของสถาบันครอบครัว การเข้าถึงยาเสพติด การบริโภคสื่อที่ไม่เหมาะสม และแบบอย่างเชิงลบจากสังคม โดยรายได้จากการจำหน่ายยาเสพติดเป็นแรงจูงใจสำคัญในการกระทำผิด ผลการศึกษาชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรส่งเสริมความเข้มแข็งของครอบครัว พัฒนาคุณธรรม จริยธรรม และสร้างบรรทัดฐานทางสังคมที่มั่นคง เพื่อป้องกันพฤติกรรมเบี่ยงเบนของเยาวชนอย่างยั่งยืน