ทักษะมนุษยสัมพันธ์ตามหลักพรหมวิหาร 4 ของผู้บริหารสถานศึกษา ที่ส่งผลต่อการบริหารงานบุคคล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี

Main Article Content

กชกร ผิวพิมดี
สุธาสินี แสงมุกดา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาระดับการบริหารงานวิชาการ และ 3) วิเคราะห์ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ โรงเรียนจำนวน 92 โรงเรียน โดยมีผู้ให้ข้อมูลโรงเรียนละ 4 คน ประกอบด้วย ผู้อำนวยการสถานศึกษา หัวหน้ากลุ่มบริหารงานวิชาการ และครูผู้สอน 2 คน รวมทั้งสิ้น 368 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ แบ่งเป็นข้อมูลทั่วไป ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 10 ด้าน และการบริหารงานวิชาการ 7 ด้าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ


ผลการวิจัยพบว่า 1) ทักษะมนุษยสัมพันธ์ตามหลักพรหมวิหาร 4 ของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ ด้านทักษะการติดต่อสื่อสารและประสานงาน ด้านทักษะการทำงานร่วมกับคนอื่น ด้านทักษะการเข้าใจและยอมรับผู้อื่น และด้านทักษะการจูงใจ ตามลำดับ             2) การบริหารงานบุคคล โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ                ด้านการสรรหาบุคลากรที่มีประสิทธิภาพเข้ามาปฏิบัติงาน ด้านการพัฒนาครูผู้สอนและบุคลากร ด้านการจัดบุคลากรให้เหมาะสมกับหน้าที่ ด้านการเสริมสร้างขวัญและกำลังใจ และด้านการให้คำปรึกษาและแก้ไขปัญหาการทำงาน ตามลำดับ 3) ทักษะมนุษยสัมพันธ์ตามหลักพรหมวิหาร 4 ของผู้บริหารสถานศึกษาส่งผลต่อการบริหารงานบุคคล โดยด้านทักษะการเข้าใจและยอมรับผู้อื่น ด้านทักษะการติดต่อสื่อสารและประสานงาน และด้านทักษะการจูงใจส่งผลทางบวก ส่วนด้านทักษะการทำงานร่วมกับคนอื่นส่งผลทางลบ ซึ่งตัวแปรทั้ง 4 ด้านนี้ร่วมกันทำนายการบริหารงานบุคคลได้ร้อยละ 76.2 โดยมีนัยสำคัญทางสถิติ


สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ


𝑌 = .582 + .516(X4) + .356(X2) + .145(X1) - .166(X3)


สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน


          𝑍 = .547(Z4) + .395(Z2) + .144(Z1) -.165(Z3)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ผิวพิมดี ก., & แสงมุกดา ส. (2026). ทักษะมนุษยสัมพันธ์ตามหลักพรหมวิหาร 4 ของผู้บริหารสถานศึกษา ที่ส่งผลต่อการบริหารงานบุคคล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี. Journal of Dhamma for Life, 32(4), 477–494. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/dhammalife/article/view/7038
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. พริกหวานกราฟฟิค.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). แนวทางการปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ. คุรุสภาลาดพร้าว.

กฤษณะ ภุมมา. (2568). การบริหารงานบุคคลในสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.

จุนจิตร ธุวสุจิเรข. (2556). พฤติกรรมองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 4). คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

จุรี วรรณาเจริญกุล. (2558). จิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์.

ฐิติมา ระสอน. (2564). การบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 9(2), 45-56.

ธนาชัย สุขวนิช และ พรชัย อรัณยกานนท์. (2557). การทำงานเป็นทีมและการแก้ปัญหาในองค์กรยุคใหม่. โอเดียนสโตร์.

ณัฐพล หงษ์คำ และ มีนมาส พรานป่า. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษากับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1 กลุ่มโรงเรียนที่ 2. วารสารมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 1(2), 1–16. Doi: 10.14456/hsi.2022.10

สุนทร โคตรบรรเทา. (2551). หลักการและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: ปัญญาชน.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2542). ภาวะผู้นำ: ความสำคัญต่อการพัฒนาคน พัฒนาชาติ. ธรรมสภา.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.

พระมหาสุรศักดิ์ สุรภาโณ (ดลรักษ์). (2556). การประยุกต์ใช้หลักพรหมวิหาร 4 ในการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ยิงยศ พละเลิศ. (2550). ทักษะมนุษยสัมพันธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อบรรยากาศองค์การในโรงเรียน.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2557). การบริหารจัดการศึกษา: แนวคิด ทฤษฎี และประเด็นเพื่อการพัฒนา (พิมพ์ครั้งที่ 3). ทิพยวิสุทธิ์.

Katz, R. L. (1995). Skills of an effective administrator. Harvard Business Review.

Sergiovanni, T. J. (1981). Supervision: Human perspectives. McGraw-Hill.

Stogdill, R. M. (1974). Handbook of leadership: A survey of theory and research. Free Press.