อิทธิพลของการจัดการเรียนรู้ตามหลักพุทธธรรม ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนประถมศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับการจัดการเรียนรู้ตามหลักพุทธธรรม (2) ศึกษาระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและคุณลักษณะอันพึงประสงค์ และ (3) วิเคราะห์อิทธิพลของการจัดการเรียนรู้ตามหลักพุทธธรรมต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนประถมศึกษา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้วิธีการสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 300 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามการจัดการเรียนรู้ ตามหลักพุทธธรรม แบบประเมินคุณลักษณะอันพึงประสงค์ และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า (1) การจัดการเรียนรู้ตามหลักพุทธธรรมโดยรวมอยู่ใน ระดับมาก                         (2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนอยู่ในระดับมาก และ (3) การจัดการเรียนรู้ตามหลักพุทธธรรมมีอิทธิพลเชิงบวกต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (β = 0.45) และคุณลักษณะอันพึงประสงค์ (β = 0.52) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยสามารถอธิบาย ความแปรปรวนได้ร้อยละ 38 และ 42 ตามลำดับ องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัย คือ แบบจำลองการพัฒนาผู้เรียนเชิงองค์รวมด้วยพุทธธรรม             ซึ่งบูรณาการหลักไตรสิกขาและโยนิโสมนสิการในการพัฒนาผู้เรียนทั้งด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและคุณลักษณะอันพึงประสงค์อย่างเป็นระบบ