การพัฒนาทักษะการคิดพื้นฐาน โดยการจัดประสบการณ์การเรียนรู้แบบไฮสโคปด้วยกิจกรรมเกมการศึกษาของเด็กปฐมวัย

Main Article Content

ปริณดา ศรีมุณี
ธันยพร จันมา
ธีรเดช สนองทวีพร
ศุภพิชญ์ สงขาว
กัญญามาลย์ บัวทอง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลการพัฒนาทักษะการคิดพื้นฐาน โดยการจัดประสบการณ์การเรียนรู้แบบไฮสโคปด้วยกิจกรรมเกมการศึกษาของเด็กปฐมวัยก่อนเรียนและหลังเรียน 2) ศึกษาความพึงพอใจของเด็กปฐมวัยที่มีต่อการจัดประสบการณ์เรียนรู้แบบไฮสโคปโดยใช้เกมการศึกษา โดยใช้กิจกรรมเกมการศึกษาเป็นเครื่องมือในการส่งเสริมพัฒนาการด้านการคิด การวิจัยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียนกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็นเด็กปฐมวัยชั้นอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนวัดเกาะสุวรรณาราม ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย จํานวน 25 คนเครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แผนการจัดประสบการณ์เรียนรู้แบบไฮสโคปโดยใช้เกมการศึกษาเพื่อส่งเสริมการคิดพื้นฐานสําหรับเด็กปฐมวัย จํานวน 8 แผน แบบประเมินการคิดพื้นฐานสําหรับเด็กปฐมวัย แบบเลือกตอบ ชนิด 4 ตัวเลือก จํานวน 20 ข้อ แบบสอบถามความพึงพอใจของเด็กปฐมวัยที่มีต่อการจัดประสบการณ์เรียนรู้แบบไฮสโคปโดยใช้เกมการศึกษา จํานวน 10 ข้อ สถิติที่ใช้การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test)


ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการพัฒนาการจัดประสบการณ์เรียนรู้แบบไฮสโคปโดยใช้เกมการศึกษาเพื่อส่งเสริมความคิดพื้นฐานของเด็กปฐมวัย 2. ผลการเปรียบเทียบการคิดพื้นฐานของเด็กปฐมวัย ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยการจัดประสบการณ์เรียนรู้ แบบไฮสโคปโดยใช้เกมการศึกษาพบว่าหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ผลการศึกษาความพึงพอใจของเด็กปฐมวัยที่มีต่อการจัดประสบการณ์เรียนรู้แบบไฮสโคปโดยใช้เกมการศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับพึงพอใจมาก โดยมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 2.85 คิดเป็นร้อยละ 95.07และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ .41

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศรีมุณี ป., จันมา ธ., สนองทวีพร ธ., สงขาว ศ., & บัวทอง ก. (2026). การพัฒนาทักษะการคิดพื้นฐาน โดยการจัดประสบการณ์การเรียนรู้แบบไฮสโคปด้วยกิจกรรมเกมการศึกษาของเด็กปฐมวัย. Journal of Dhamma for Life, 32(3), 529–542. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/dhammalife/article/view/6870
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.

ธัญวดี กำจัดภัย. (2559). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยเทคนิคการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมเป็นฐาน เรื่อง โครงสร้างระบบเครือข่าย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏ].

ธิดารัตน์ เอี่ยมคำ. (2568). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมเป็นฐาน หน่วยการเรียนรู้การใช้เทคโนโลยีในการแก้ปัญหา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต].

บุญชู สนั่นเสียง. (2527). เกมการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.

มูลคำ, สุวิทย์. (2551). กลยุทธ์การสอนคิดวิเคราะห์. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

วรรณี วัจนสวัสดิ์. (2552). การพัฒนาเด็กปฐมวัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ที่จัดพิมพ์.

วัทนพร บุญชู. (2566). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์และแรงจูงใจในการเรียนรู้ เรื่อง ประโยค โดยใช้การจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเกมมิฟิเคชันสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต].

วิหะกะรัตน์, อรปรียา. (2555). การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดไฮสโคปสำหรับเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนวน คุณพล. (2547). การจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมเป็นฐานเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 [วิทยานิพนธ์/รายงานการวิจัย]. ชื่อสถาบันการศึกษา.

อารมณ์ สุวรรณปาล. (2551). เกมการศึกษาเพื่อพัฒนาเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เยาวพา เดชะคุปต์. (2542). การจัดการศึกษาสำหรับเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: เอ.พี. กราฟฟิค ดีไซน์.

Bloom, B. S. (1964). Stability and change in human characteristics. New York, NY: John Wiley & Sons.

Hohmann, M., & Weikart, D. P. (1995). Educating young children: Active learning practices for preschool and child care programs. Ypsilanti, MI: High/Scope Press.