The Development of a School Administration Model by Applying Lean Concepts in Together with a Learning Organization to Enhance Student Quality at Banmaphraotondeaw School
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to: (1) examine the current conditions, problems, and needs in educational administration at Ban Maphrao Ton Diao School; (2) develop a school administration model integrating Lean concepts with the Learning Organization approach to improve student quality; (3) implement and evaluate the model; and (4) assess the feasibility of applying the model in other educational institutions. The participants comprised 105 informants, including one school administrator, four heads of administrative divisions, 11 teacher representatives, seven basic education committee members, 41 students, and 41 parents. The research instruments consisted of questionnaires and interview forms. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The findings indicated that the current capacity of the school to respond effectively to changing needs was at a low level. Promoting the school as a learning organization through systems and a culture that support knowledge sharing, together with continuous improvement of work processes, were identified as key areas requiring development. The developed administration model consisted of three major components: Input, Process, and Output. The results of model implementation indicated that performance according to the specified indicators was appropriate at a high level (μ=4.50, σ=0.58). The implementation manual was highly appropriate (μ=4.87, σ=0.34), and the alignment between its objectives and content was also highly appropriate (μ=4.83, σ=0.39). The feasibility of applying the model in other schools was rated at the highest level (μ=4.54, σ=0.73), particularly in terms of improving school quality (μ=4.63, σ=0.63) and student quality (μ=4.60, σ=0.71). In addition, student quality demonstrated improvements in academic achievement, desirable characteristics, NT, and RT scores, whereas Grade 6 O-NET performance remained an area requiring continued development.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กนกวรรณ สุวรรณโณ, มนตรี พฤกษาพานิช, & สุทธิพงษ์ ศรีวิชัย. (2567). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมความสุขในการเรียนรู้ของผู้เรียนในโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 51(1), 23-38.
จันทรานี สงวนนาม. (2551). ทฤษฎีและการบริหารองค์กร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จุฑามาศ พันสวรรค์. (2562). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของคณะกรรมการสถานศึกษาในการบริหารจัดการศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลนครเชียงใหม่ [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ชลมนี สีลานุกิจ, อำนวย ทองประยงค์, รังสรรค์ มานิลักษณ์, & สุวัตร วิวรรธนนนท์. (2563). รูปแบบวงจรคุณภาพในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสารบัณฑิตศึกษามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 10(1), 43-58.
ชวลิต ถิ่นวงศ์, & สมศักดิ์ คงเทียน. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการโดยใช้วงจรเดมมิ่ง (PDCA) สำหรับโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 16(1), 112-128.
ชุติภา กันนุฬา, อัญชลี งอยผาลา, อรทัย บุษบาบาน, & ณัฏฐกานต์ รัตนกนกวัฒน์. (2566). การพัฒนาองค์ประกอบการบริหารงานวิชาการที่มีผลต่อการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนของโรงเรียนในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 51-64.
ธานินทร์ เกษมสุข, & สมชาย วงศ์วัฒนา. (2560). การพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมโดยใช้หลักธรรมาภิบาลเพื่อเสริมสร้างประสิทธิผลของสถานศึกษา. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 13(2), 78-95.
ธีระ รุญเจริญ. (2550). การบริหารจัดการโรงเรียนแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
นวพร ชลารักษ์. (2558). บทบาทครูในศตวรรษที่ 21: จากผู้สอนสู่ผู้อำนวยความสะดวกในการเรียนรู้. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 43(1), 65-78.
นฤมล นิลสลัก, พระครูสังฆรักษ์ศักดา กิตติวณฺโณ, & บุษกร ชุ่มชื่น. (2566). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3. วารสารวิชาการพระพุทธศาสนาเขตลุ่มน้ำโขง, 3(1), 13-25.
นัฎฐพันธ์ แซ่ลี้, เกศรินทร์ สุทธิ, & พระครูสังฆรักษ์ศักดา กิตติวณฺโณ. (2566). ข้อเสนอเชิงนโยบายการบริหารแบบมีส่วนร่วมของบุคลากรทางการศึกษาในการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนอย่างยั่งยืน. Journal of Modern Learning Development, 8(2), 109-122.
นิเวศน์ ชาติวุฒ. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาแบบมีส่วนร่วมแบบ Watthungbenja model เพื่อพัฒนาด้านผู้บริหาร ด้านข้าราชการครู ด้านบริหารสถานศึกษา ด้านสัมพันธ์ชุมชน ด้านผู้เรียน ในการส่งเสริมคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนวัดทุ่งเบญจา. วารสารนวัตกรรมสังคมและเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน, 5(1), 11-19.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยราชภัฏ.
พายุ วรวิจัย. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนเมืองสมเด็จ สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารบริหารการศึกษาท้องถิ่น, 9(2), 33-48.
พายุ วรรัตน์. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาของโรงเรียนเทศบาล สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารการศึกษาและการพัฒนา, 15(3), 112-128.
วราภรณ์ สมมิตร, อรัญ ซุยกระเดื่อง, & สมชาย เรืองกสิกร. (2562). การพัฒนาแนวทางการบริหารสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมองค์กรแห่งการเรียนรู้ในโรงเรียนประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(3), 145-160.
ศิริพร ผลประเสริฐ, ปรุทธิพร ปรุทธิคุณ, & ปาริชาติ เตชะ. (2565). การพัฒนาระบบและคู่มือการพัฒนาคุณภาพการศึกษาสำหรับโรงเรียนขนาดเล็กในเขตภาคตอนล่าง. วารสารรมย์บุรี มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, 9(1), 73-85.
สุจิตรา ใจกล้า, ประยูร แสงใส, & วิไลลักษณ์ พรมโชติ. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมเพื่อสร้างความสุขในการทำงานของบุคลากรทางการศึกษาในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 16(2), 45-58.
สุเมธ งามกนก, สมศรี ทองนุช, & นฎกร ปั้นพุ่มโพธิ์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการบริหารสถานศึกษาของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 7. [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2557). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์. (2552). การศึกษากับการพัฒนาสังคม. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
เสรี ภักดิ์. (2564). ความสำคัญของการบริหารสถานศึกษาต่อการจัดการศึกษา. วารสารการศึกษาและการพัฒนา, 13(1), 10-18.
สิรินุช สายคูณ, จิรศักดิ์ แซ่โค้ว, & นันทพงศ์ หมิแหละหมัน. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งความสุขเพื่อส่งเสริมคุณภาพการจัดการศึกษาของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. วารสารวิจยวิชาการ, 7(6), 17-30.
สำนักพัฒนาการศึกษาเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจจังหวัดชายแดนภาคใต้. (2551). รายงานการวิจัยสภาพการจัดการศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้. ยะลา: สถาบันวิจัยและพัฒนาชายแดนภาคใต้.
อารยา พรมมา, พรทิพย์ จันทร์เพ็ญ, & สุนิสา บุญทัน. (2566). กลยุทธ์การเสริมสร้างการมีส่วนร่วมของเครือข่ายผู้ปกครองและชุมชนเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 19(1), 112-125.
อุบลวรรณ หอมสิน. (2563). การสร้างและการพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาด้วยแนวคิด I-OKRR สำหรับระดับประถมศึกษาเพื่อเป็นองค์การแห่งนวัตกรรมการเรียนรู้อย่างยั่งยืน. วารสารนวัตกรรมการบริหารการศึกษา, 7(2), 45-59.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. Cambridge, MA: MIT Press.
Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. New York, NY: Doubleday.
Womack, J. P., & Jones, D. T. (2003). Lean thinking: Banish waste and create wealth in your corporation. New York, NY: Free Press.