รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงาน คณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน 2) เพื่อสร้างและพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน 3) เพื่อประเมินและรับรองรูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน ในการวิจัยครั้งนี้ใช้การวิจัยแบบผสมผสาน โดยใช้กลุ่มตัวอย่างได้แก่ โรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชนที่เปิดสอนระดับประถมศึกษา จำนวน 335 โรงเรียน ผู้ให้ข้อมูลได้แก่ ผู้อำนวยการโรงเรียนรองผู้อำนวยการ ครูผู้สอน คณะกรรมการบริหารสถานศึกษา โรงเรียนละ 4 คน รวมผู้ให้ข้อมูลทั้งสิ้น 1,340 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบสอบถาม แบบประเมินและรับรองรูปแบบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ
ผลการวิจัยพบว่า 1. องค์ประกอบการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน พบว่า ได้องค์ประกอบ 6 องค์ประกอบ 148 ตัวแปร 2. รูปแบบการริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน มีจำนวน 6 องค์ประกอบ รวมทั้งสิ้น 114 ตัวแปร ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 ทักษะภาวะผู้นำองค์การ จำนวน 23 ตัวแปร องค์ประกอบที่ 2 การมีส่วนร่วมในการดำเนินงาน จำนวน 20 ตัวแปร องค์ประกอบที่ 3 ความผูกพันต่อองค์การ จำนวน 19 ตัวแปร องค์ประกอบที่ 4 การสื่อสารภายในองค์การ จำนวน 22 ตัวแปร องค์ประกอบที่ 5 การมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ จำนวน 17 ตัวแปร และ องค์ประกอบที่ 6 การบริหารการเปลี่ยนแปลงอย่างสร้างสรรค์ จำนวน 13 ตัวแปร ตามลำดับ 3. รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน ทั้ง 6 องค์ประกอบได้รับการประเมินและรับรองรูปแบบว่ามีความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ สอดคล้องกับแนวคิดทฤษฎีของการวิจัย ผ่านการประเมินมีค่าเฉลี่ย ( ) 4.89
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัญวัญญ์ ธารีบุญ, & นพดล เจนอักษร. (2563). การมีส่วนร่วมของครูในการบริหารสถานศึกษาเอกชนและผลต่อประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอน. วารสารการบริหารการศึกษา, 14(2), 45–60.
ทิศนา แขมมณี. (2553). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญทัน ดอกไธสง. (2550). การบริหารการศึกษาและการพัฒนาองค์กรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช. (2505). พระบรมราโชวาทพระราชทานในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร วิทยาลัยวิชาการศึกษา วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2505.
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช. (2524). พระบรมราโชวาทพระราชทานแก่คณะครูและนักเรียนที่ได้รับพระราชทานรางวัล ณ ศาลาดุสิดาลัย วันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2524.
ไกรสิทธิ์ ดิบรุณย์, & ธารินทร์ รสานนท์. (2564). การมีส่วนร่วมของครูในการบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 22(1), 78–92.
รัตนา มูลป้อม, & พิกุล ภูมิโคกรักษ์. (2565). การบริหารแบบกระจายอำนาจเชิงบูรณาการในสถานศึกษา. วารสารบริหารการศึกษาไทย, 19(3), 33–50.
รัตนา มูลป้อม, และคณะ. (2566). การพัฒนารูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมในโรงเรียนเอกชน. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 28(1), 101–118.
สมคิด พรมแดง. (2552). การบริหารสถานศึกษาเชิงระบบและการมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bardo, J. W., & Hardman, J. J. (1982). Urban society: A systematic introduction. New York: F.E. Peacock Publishers.
Davis, K. (1981). Human behavior at work: Organizational behavior. New York: McGraw-Hill.
Goleman, D. (2005). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. New York: Bantam Books.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGraw-Hill.
Yukl, G. (1981). Leadership in organizations. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
