ธรรมะสำหรับคนเจ็บไข้

Main Article Content

ศิริเพ็ญ ทองดี
พระมหาณัฐพันธ์ สุทสฺสนวิภาณี

บทคัดย่อ

บทวิจารณ์หนังสือนี้มุ่งสรุปและวิเคราะห์สาระสำคัญของหนังสือ “ธรรมะสำหรับคนเจ็บไข้” โดยพุทธทาสภิกขุ ซึ่งจัดพิมพ์ใหม่ในโครงการ “พุทธทาส 100 ปี หนังสือดี 100 เล่ม” เพื่อเผยแพร่แก่นธรรมที่เข้าใจง่ายและให้คนเข้าถึงได้ง่าย อีกทั้งปรับรูปเล่มให้เหมาะแก่การอ่านด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่ หนังสืออยู่ในชุด “อยู่กับโลกคู่มือเหนือโลก” มีเนื้อหากระชับ เหมาะแก่ผู้ป่วย ผู้ดูแลผู้ป่วย และประชาชนทั่วไปที่ต้องการแนวทางดูแลจิตใจเมื่อเผชิญความเจ็บป่วยและความไม่แน่นอนของชีวิต


โครงสร้างเนื้อหาแบ่งเป็น 4 หัวข้อ ได้แก่ 1) “ตถตา” เน้นการยอมรับสภาวะตามจริงว่า “เป็นเช่นนั้นเอง” เห็นความเจ็บป่วยเป็นธรรมชาติของสังขารที่เกิดจากเหตุปัจจัย (อิทัปปัจจยตา) มิใช่ “เรา” หรือ               “ของเรา” 2) “ความดับไม่เหลือ” เสนอแนวคิด “ตายเสียก่อนตาย” คือดับความยึดมั่นถือมั่นในตัวตนก่อนความตายทางกาย เพื่อดับทุกข์อย่างลึกซึ้ง 3) “การทำสมาธิ” อธิบายการภาวนาอย่างเป็นธรรมชาติ โดยกำหนดลมหายใจหรือแม้กระทั่งความเจ็บปวดเป็นอารมณ์ เพื่อให้จิตตั้งมั่น ลดฟุ้งซ่าน และไม่ถูกความกลัวครอบงำ และ       4) “สะอาด สว่าง สงบ” ชี้ว่าหัวใจของพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ คือภาวะจิตที่ปราศจากกิเลส ว่างจากตัวตน อันนำไปสู่ความสงบเหนือความเกิด แก่ เจ็บ ตาย หนังสือเล่มนี้มีคุณค่าในฐานะคู่มือทางจิตวิญญาณที่ช่วยเปลี่ยน “ความเจ็บป่วย” ให้เป็นโอกาสพัฒนาปัญญาและการปล่อยวาง จุดเด่นคือภาษากระชับและเปรียบเทียบชัดเจน แต่ข้อจำกัดคือศัพท์ธรรมะบางส่วนอาจยากสำหรับผู้เริ่มต้น จึงควรอ่านควบคู่หนังสือธรรมะพื้นฐานเพื่อความเข้าใจที่รอบด้านยิ่งขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ทองดี ศ., & สุทสฺสนวิภาณี พ. (2026). ธรรมะสำหรับคนเจ็บไข้. Journal of Dhamma for Life, 32(3), 560–574. สืบค้น จาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/dhammalife/article/view/6223
ประเภทบทความ
บทวิจารณ์หนังสือ

เอกสารอ้างอิง

กรมศาสนา. (2548). พุทธทาสภิกขุ บุคคลสำคัญของโลก. กรุงเทพฯ: กระทรวงวัฒนธรรม.

คณะอนุกรรมการฝ่ายหนังสืออนุสรณ์ 100 ปี ชาตกาล พุทธทาสภิกขุ. (2549). พุทธทาสยังอยู่ไปไม่มีตาย (เล่ม 3). กรุงเทพมหานคร: คณะกรรมการอำนวยการจัดงาน 100 ปี ชาตกาล พุทธทาสภิกขุ.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 12). มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พุทธวิธีในการดับทุกข์. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2558).พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2560). พุทธธรรม: กฎธรรมชาติและคุณค่าของชีวิต. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระพุทธโฆษาจารย์. (2546). วิสุทธิมรรค (พระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต), ผู้แปล). กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย

พระโพธิญาณเถร (ชา สุภัทโท). (2549). หยดน้ำที่เย็นฉ่ำ. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์ธรรมะ.

พระศักดิธัช สํวโร, และ สมหวัง แก้วสุฟอง. (2562). การดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายเชิงพุทธบูรณาการ. วารสาร มหาจุฬาฯ วิทยาเขตแพร่, 14(1), 1–15.

พุทธทาสภิกขุ. (2508). แก่นพุทธศาสน์. กรุงเทพมหานคร: สุขภาพใจ.

พุทธทาสภิกขุ. (2546). ประวัติและผลงานพุทธทาสภิกขุ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.

พุทธทาสภิกขุ. (2566). ธรรมะสำหรับคนเจ็บไข้. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Rinpoche, S. (2002). The Tibetan book of living and dying (Rev. ed.). HarperSanFrancisco.

Sogyal Rinpoche. (1992). The Tibetan book of living and dying. HarperCollins.

Walshe, M. (1978). Buddhism and death. Buddhist Publication Society.