Digital Skills of School Administrators Affecting Academic Administration the Nakhon Pathom Primary Educational Service Area District Office 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to: (1) examine the level of digital skills of school administrators; (2) examine the level of academic administration; and (3) analyze the digital skills of school administrators that affect academic administration in schools under the jurisdiction of the Nakhon Pathom Primary Educational Service Area Office 2. The sample consisted of 92 schools, with four respondents from each school: one school director, one head of academic administration, and two teachers, for a total of 368 respondents. The research instrument was a five-point Likert-scale questionnaire consisting of general information, 10 aspects of school administrators’ digital skills, and 7 aspects of academic administration. The data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and multiple regression analysis.
The findings revealed that the overall level of school administrators’ digital skills was high ( = 4.46, S.D.=0.29). Among the dimensions, practical experience and application and digital technology proficiency received the highest mean scores, whereas collaboration and teamwork received the lowest. The overall level of academic administration was also high ( = 4.42, S.D.=0.26), with curriculum and learning process development receiving the highest mean score and student records, measurement, and evaluation receiving the lowest. Furthermore, five dimensions of digital skills effective communication, digital technology proficiency, digital leadership and management, information and data management, and digital safety and ethics significantly predicted academic administration at the .01 level. These five predictors jointly explained 60.90% of the variance in academic administration (R2=.609, Adjusted R2=.603, S.E.=.166). The findings indicate that strengthening school administrators’ digital skills, particularly in communication, technology use, data management, digital leadership, and digital safety and ethics, is essential for enhancing the effectiveness of academic administration and supporting school development in the digital era.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563–2565. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
กิตติภูมิ นามวงค์. (2565). แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการดิจิทัลของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
เจนจิรา แสนชัย. (2563). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 16(2), 115–126.
ธนกฤต จักรสุวรรณ. (2564). ทักษะด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษายุคศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 36. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(4), 89–102.
นิสดารก์ เวชยานนท์. (2563). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล (HRM อินทรี 4.0) (พิมพ์ครั้งที่ 3). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
บุญชู ใจใส. (2561). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษา มัธยมศึกษาตอนปลาย จังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
บุญชู ใจใส. (ม.ป.ป.). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อทักษะดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ปิยพร ก้องเสียง. (2565). การพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการเพื่อส่งเสริมคุณภาพการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2562). ทักษะของผู้นำการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 2(3), 45–58.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง. (2561). คู่มือพลเมืองดิจิทัล. สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
วราภรณ์ อินทร์แก้ว. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการ ยุควิถีใหม่ (New Normal) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
วิจารณ์ พานิช. (2564). นวัตกรรมการศึกษาในยุคดิจิทัล. มูลนิธิสยามกัมมาจล.
ศิริพร อ่อนหวาน. (2564). ทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการบริหารสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 2. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทิร์น.
เสกสิทธิ์ สนสมบัติ, ณัฐวรรณ พุ่มดียิ่ง, และพิชญาภา ยืนยาว. (2566). ภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อบทบาทครูยุคดิจิทัลในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 54–63.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). เทคโนโลยีกับงานการศึกษา (การบริหารสถานศึกษาในยุคประเทศไทย 4.0). สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา.
อุทัย บุญประเสริฐ. (2561). การบริหารงานวิชาการและการจัดการเรียนการสอนในสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 6). เอส.พี.เอ็น. การพิมพ์.
Anderson, R. E., & Dexter, S. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly, 41(1), 49–82. https://doi.org/10.1177/0013161X04269517
Hargreaves, A., & Fullan, M. (2012). Professional capital: Transforming teaching in every school. Teachers College Press.
International Society for Technology in Education [ISTE]. (2018). ISTE standards for education leaders. ISTE. https://www.iste.org/standards/iste-standards-for-education-leaders
Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Corwin.
UNESCO. (2023). Global education monitoring report 2023: Technology in education—A tool on whose terms? UNESCO.
