ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาระดับการบริหารงานวิชาการ และ 3) วิเคราะห์ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 2 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ โรงเรียนจำนวน 92 โรงเรียน โดยมีผู้ให้ข้อมูลโรงเรียนละ 4 คน ประกอบด้วย ผู้อำนวยการสถานศึกษา หัวหน้ากลุ่มบริหารงานวิชาการ และครูผู้สอน 2 คน รวมทั้งสิ้น 368 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ แบ่งเป็นข้อมูลทั่วไป ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 10 ด้าน และการบริหารงานวิชาการ 7 ด้าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.46,S.D.=0.29) โดยด้านประสบการณ์และการประยุกต์ใช้จริง และด้านความสามารถในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลมีค่าเฉลี่ยสูง ขณะที่ด้านการทำงานร่วมกันและความร่วมมือมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด ส่วนการบริหารงานวิชาการโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.42, S.D.=0.26) โดยด้านการพัฒนาหลักสูตรและกระบวนการเรียนรู้มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และด้านการจัดทำทะเบียนและวัดผล-ประเมินผลมีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด นอกจากนี้ ทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาจำนวน 5 ด้าน ได้แก่ การสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ ความสามารถในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การเป็นผู้นำและบริหารจัดการในยุคดิจิทัล ทักษะการจัดการสารสนเทศและข้อมูล และความปลอดภัยและจริยธรรมดิจิทัล สามารถร่วมกันทำนายการบริหารงานวิชาการได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ R2=.609 และ Adjusted R2=.603 แสดงว่าทักษะดิจิทัลของผู้บริหารสามารถอธิบายความแปรปรวนของการบริหารงานวิชาการได้ร้อยละ 60.90 ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าการพัฒนาทักษะดิจิทัลของผู้บริหาร โดยเฉพาะทักษะด้านการสื่อสาร การใช้เทคโนโลยี การจัดการข้อมูล ภาวะผู้นำดิจิทัล และความปลอดภัยทางดิจิทัล เป็นกลไกสำคัญในการเสริมประสิทธิผลของการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาประถมศึกษา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). แผนปฏิบัติการดิจิทัลเพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2563–2565. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
กิตติภูมิ นามวงค์. (2565). แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการดิจิทัลของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
เจนจิรา แสนชัย. (2563). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 16(2), 115–126.
ธนกฤต จักรสุวรรณ. (2564). ทักษะด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษายุคศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 36. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(4), 89–102.
นิสดารก์ เวชยานนท์. (2563). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล (HRM อินทรี 4.0) (พิมพ์ครั้งที่ 3). สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
บุญชู ใจใส. (2561). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษา มัธยมศึกษาตอนปลาย จังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
บุญชู ใจใส. (ม.ป.ป.). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อทักษะดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ปิยพร ก้องเสียง. (2565). การพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการเพื่อส่งเสริมคุณภาพการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2562). ทักษะของผู้นำการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 2(3), 45–58.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง. (2561). คู่มือพลเมืองดิจิทัล. สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
วราภรณ์ อินทร์แก้ว. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการ ยุควิถีใหม่ (New Normal) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
วิจารณ์ พานิช. (2564). นวัตกรรมการศึกษาในยุคดิจิทัล. มูลนิธิสยามกัมมาจล.
ศิริพร อ่อนหวาน. (2564). ทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการบริหารสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 2. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทิร์น.
เสกสิทธิ์ สนสมบัติ, ณัฐวรรณ พุ่มดียิ่ง, และพิชญาภา ยืนยาว. (2566). ภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อบทบาทครูยุคดิจิทัลในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 54–63.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). เทคโนโลยีกับงานการศึกษา (การบริหารสถานศึกษาในยุคประเทศไทย 4.0). สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา.
อุทัย บุญประเสริฐ. (2561). การบริหารงานวิชาการและการจัดการเรียนการสอนในสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 6). เอส.พี.เอ็น. การพิมพ์.
Anderson, R. E., & Dexter, S. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly, 41(1), 49–82. https://doi.org/10.1177/0013161X04269517
Hargreaves, A., & Fullan, M. (2012). Professional capital: Transforming teaching in every school. Teachers College Press.
International Society for Technology in Education [ISTE]. (2018). ISTE standards for education leaders. ISTE. https://www.iste.org/standards/iste-standards-for-education-leaders
Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Corwin.
UNESCO. (2023). Global education monitoring report 2023: Technology in education—A tool on whose terms? UNESCO.
