การประยุกต์หลักพุทธปรัชญาในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสงขลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสงขลา และ 2) วิเคราะห์การประยุกต์ใช้หลักพุทธปรัชญาในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสงขลา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 13 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ศึกษาสภาพการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสงขลา ผลการวิจัยพบว่า สภาพการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสงขลาโดยรวมอยู่ในระดับดี ทั้งด้านบุคคลและด้านสิ่งแวดล้อม ด้านบุคคล เจ้าหน้าที่มีความรู้ ความเข้าใจในภารกิจ มีแรงจูงใจ และยึดถือคุณธรรมในการทำงาน แม้มีภาระงานเร่งด่วนในบางช่วง ส่วนด้านสิ่งแวดล้อม มีโครงสร้างการบริหารชัดเจน บรรยากาศองค์กรเอื้อต่อความร่วมมือ แต่ยังมีข้อจำกัดด้านทรัพยากรและเทคโนโลยี 2) ศึกษาวิเคราะห์การประยุกต์ใช้หลักพุทธปรัชญาของเจ้าหน้าที่สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสงขลา ผลการศึกษาพบว่า ด้านฉันทะ เจ้าหน้าที่มองว่างานในสำนักงานพระพุทธศาสนาเป็นงานที่มีคุณค่าทางสังคม ก็ทำให้เกิดความเต็มใจและตั้งใจทำงานมากขึ้น ด้านวิริยะ ในบางช่วงงานมีปริมาณมาก หรือมีงานเร่งด่วนหลายเรื่องพร้อมกัน จำเป็นต้องใช้ความอดทนและความพยายามค่อนข้างมาก เพื่อให้สามารถดำเนินการได้ทันตามกำหนดเวลา ด้านจิตตะ เจ้าหน้าที่พยายามทำงานด้วยความรอบคอบ ใส่ใจในรายละเอียด บางครั้งอาจต้องตรวจสอบข้อมูลซ้ำหลายรอบเพื่อป้องกันความผิดพลาด ด้านวิมังสา เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้น เจ้าหน้าที่พยายามทบทวนว่าเกิด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กันต์พงษ์ เดชอภิรักษ์ชน, & นิรนาท แสงสา. (2563). ความสุขในการทำงานตามหลักพุทธจิตวิทยาของข้าราชการ สังกัดสำนักนโยบายและแผนกลาโหม. วารสารพุทธจิตวิทยา, 5(2), 33–47.
ธเนศ เกษศิลป์, & พระมหาบุญศรี ญาณวุฑฺโฒ (วงค์แก้ว). (2561). การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่โดยหลักบริหารเชิงพุทธศาสตร์. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 16(2), 45–58.
ปกรณ์ มหากันธา. (2557). รูปแบบและกระบวนการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเชิงพุทธบูรณาการ. Community and Social Development Journal, 15(2), 85–97.
พระครูวิจิตรสาธุรส. (2560). การใช้หลักพรหมวิหารธรรมในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาตาม ทัศนะของครูกลุ่มโรงเรียนการกุศล จังหวัดสงขลา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 4 (1), 1-15.
พระครูวินัยธรวันชัย เมธิโก. (2558). การประยุกตใช้พุทธปรัชญาและปรัชญาหลังนวยุค เพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกของการมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาน้ำท่วมในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร, 7(2), 189-196.
พระธรรมโกศาจารย์ (พุทธทาสภิกขุ). (2549). อิทธิบาท 4 ธรรมแห่งความสำเร็จ. ธรรมสภา.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. กรุงเทพฯ: ผลิธัมม์.
พระมหาสันติ ธีรภทฺโท, & นาถาบำรุง. (2562). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการบริหารงานภาครัฐเพื่อความปรองดองในสังคมไทย. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 15(1), 112–126.
ศุภิสรา บัวงาม. (2564). การบริหารผลการปฏิบัติงานสู่ผลสัมฤทธิ์การปฏิบัติราชการของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 10(3), 55–70.
สมพร เทพสิทธา. (2550). คุณธรรมและจริยธรรมของข้าราชการ บทบาทของข้าราชการ. กรุงเทพมหานคร : สภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2564). ความไว้วางใจสาธารณะกับธรรมาภิบาลของรัฐไทย. สืบค้นจาก National Assembly Library of Thailand
สุภางค์ จันทวานิช. (2557). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Allen, N. J., & Meyer, J. P. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61–89.
Herzberg, F. (1959). The motivation to work (2nd ed.). New York, NY: Wiley.
Hood, C. (1991). A public management for all seasons? Public Administration, 69(1), 3–19.
Kabat-Zinn, J. (1994). Wherever you go, there you are: Mindfulness meditation in everyday life. New York, NY: Hyperion.
Karasek, R. A. (1979). Job demands, job decision latitude, and mental strain: Implications for job redesign. Administrative Science Quarterly, 24(2), 285–308.
Katz, D., & Kahn, R. L. (1966). The social psychology of organizations. New York, NY: Wiley.
Robbins, S. P., & Judge, T. A. (2017). Organizational behavior (17th ed.). Boston, MA: Pearson.
Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership (4th ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Weber, M. (1978). Economy and society: An outline of interpretive sociology (G. Roth & C. Wittich, Eds.). Berkeley, CA: University of California Press. (Original work published 1922)
